wildfire noun [ʹwaɪldfaɪə(r)]

	1. უპირატ. ამერ. ძლიერი ხანძარი; 2. ციალი (ელვა ქუხილის გარეშე, განსაკ. ცხელ ამინდში); 3. ცდომილი ალი / შუქი (ნათება ჭაობიან ადგილებში); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ისტ. ბერძნული ცეცხლი (ადვილად აალებადი ნარევი, რომელსაც შუა საუკუნეებში ბიზანტიელები და მისთ. სამხედრო მიზნებისთვის იყენებდნენ); ◇ to spread like wildfire ელვისებური სისწრაფით გავრცელება (ითქმის ახალი ამბის, ჭორის და მისთ. შესახებ). [ მოკლე ვერსია ]

wilderness

wildfowl