 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
1. (to) 1) რაიმეს მიჩვევა (˂მი˃აჩვევს) / შეჩვევა; ვინმესთვის რისამე გაცნობა; 2) : to habituate oneself to smth. რაიმეს მიჩვევა (˂მი˃ეჩვევა) / შეჩვევა; 3) ჩვევის ჩამოყალიბება (˂ჩამო˃აყალიბებს), მიჩვევის გამოწვევა (ითქმის წამლის, ნარკოტიკის შესახებ); marijuana may be habituating მარიხუანამ მიჩვევა შეიძლება გამოიწვიოს; 2. ამერ. საუბ. ხშირად წვევა (ეწვევა), ხშირად მისვლა. |
||||
 |
 |
|||
| habitualness | habituation |
 |
 მეზობელი სიტყვები |
 |
|
უკანასკნელი დამატებები |
|
