calling I noun [ʹkɔ:lɪŋ]

	1. მოწოდება, დანიშნულება, ნიჭი; high calling მაღალი დანიშნულება; divine calling ღვთიური დანიშნულება; his calling is that of a poet მისი მოწოდება პოეზიაა; 2. 1) პროფესია; საქმიანობა; ხელობა; to make one's choice of a calling პროფესიის არჩევა; 2) მოძვ. წოდება; 3. ძახილი, წამოძახილი; calling the hour სამხ. ღამის გუშაგთა მიერ ერთმანეთისათვის გაძახება საათში ერთხელ; calling the step სამხ. ნაბიჯების გათვლა (მარცხენა! მარჯვენა!); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მოწვევა (პარლამენტისა და მისთ.); 5. ერთმანეთისათვის გაძახება (მოქმედება); 6. 1) მოწვევა; გამოძახება; 2) იურ. მოსარჩელეს გამოძახება სასამართლოს სხდომაზე; 7. კატების ჩხავილი (სქესობრივი აგზნების პერიოდში, განსაკ. გაზაფხულზე). [ მოკლე ვერსია ]

call-in

calling II