blaze¹ II verb [bleɪz]

	1. 1) წვა (იწვის), გიზგიზი; a fire was blazing in the living room fire-place სასტუმრო ოთახის ბუხარში ცეცხლი გიზგიზებდა; 2) იშვ. ანთება (აინთება); 2. 1) (ხშ. forth) ბრწყინვა (ბრწყინავს), კაშკაში; his eyes were blazing თვალები უბრწყინავდა; 2) გადატ. გაელვება (˂გა˃იელვებს); his fame blazed widely abroad მისი დიდება მთელ მსოფლიოს მოედო; 3. მძვინვარება (მძვინვარებს), გაშმაგება; ʘ აენთო (ბრაზით და ა.შ.); he was blazing with fury / anger / სიბრაზისაგან ცოფებს ყრიდა; his eyes were blazing with anger თვალებიდან ცეცხლს აკვესებდა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. (ხშ. abroad) ამბის ფართოდ გახმაურება (გაახმაურებს) / გაშუქება; to blaze a rumour (abroad) ხმის დაყრა; 5. = to blaze away 1); ▭ to blaze away 1) (at) სამხ. უწყვეტი ცეცხლის გახსნა (˂გა˃ხსნის) / დაშენა, შეუჩერებლად სროლა; 2) საუბ. სწრაფად და აღელვებით ლაპარაკი (ლაპარაკობს); 3) (at) საუბ. გატაცებით მუშაობა (მუშაობს); blaze away! აბა ჰე! to blaze out (at) ვინმეზე გაბრაზება (˂გა˃ბრაზდება); to blaze up 1) ანთება (აინთება); აფეთქება; the old conflict blazed up again ძველმა კონფლიქტმა ისევ იფეთქა; 2) გაბრაზება (˂გა˃ბრაზდება), გამძვინვარება. [ მოკლე ვერსია ]

blaze¹ I

blaze² I