|
|
|
|
enact I
noun
მოძვ.
1. დადგენილება, გადაწყვეტილება;
2...
enact II
verb
1. დადგენა (˂და˃ადგენს), დაწესება; დეკრეტირება;
2...
enacting clause
noun
ახალი დადგენილების შემცველი ნაწილი (კანონისა).
enaction
= enactment.
enactive
adjective
იშვ. დამდგენი, დამწესებელი.
enactment
noun
1. კანონის მიღება, ამოქმედება; კანონის დამტკიცება /...
enactor
noun
1. კანონმდებელი;
2. იშვ. როლის შემსრულებელი.
enactory
= enactive.
enacture
noun
მოძვ. 1) რისამე აღსრულება, მიღწევა;
2) დადგენილება...
re-enact
verb
1. იურ. ხელახლა მიღება (˂მი˃იღებს) / ამოქმედება...
re-enactment
noun
1. იურ. ხელმეორედ მიღება / ამოქმედება (ძალადაკარგული...
re-enactor
noun
ისტორიული მოვლენის და ა.შ. რეკონსტრუქციის მონაწილე.
|
|
 |
|
 |
|
| |
|
|