|
|
|
 |
მოიძებნა 58429 სიტყვა-სტატია |
 |
|
|
|
 |
|
incendive
adjective
ცეცხლგამჩენი, ცეცხლის გაჩენის უნარის მქონე.
incense¹ I
noun
... გუნდრუკი;
2) საკმევლის / გუნდრუკის სურნელება ან...
incense¹ II
verb
1) საკმევლის / გუნდრუკის კმევა...
incense²
verb
განრისხება (˂გან˃არისხებს), ვისიმე...
incentive I
noun
... research სამეცნიერო კვლევის ჭეშმარიტი სტიმული; to offer...
incentive II
adjective
... სიტყვა;
2) ეკონ. წამახალისებელი, მასტიმულირებელი;...
incept
verb
...
2. სამეცნიერო ხარისხის მოპოვება (მოიპოვებს)...
inception
noun
1. წიგნ. დასაწყისი; დაწყება, რაიმესათვის...
inceptive
adjective
1. დაწყებითი, საწყისი; დამწყები, რომ იწყებს /...
incertitude
noun
... მტკიცე რწმენის უქონლობა; ეჭვი, მერყეობა...
incessant
adjective
... roar of the fall ჩანჩქერის უწყვეტი გრუხუნი.
incest
noun
... ურთიერთობა ახლო / სისხლით ნათესავებს შორის;...
incestuous
adjective
1. 1) ინცესტური; სისხლაღრევითი; an incestuous...
inch¹ I
noun
... inch thick [long] ერთი დუიმის სისქისა [სიგრძისა]; an inch...
inch¹ II
verb
... მიიკვლევდა გზას სქელ ნისლში; I inched the car...
inch²
noun
... კუნძული;
2) მინდორი მდინარის პირას;
3) ბორცვი, გორაკი.
inchoate I
adjective
წიგნ. 1) დაწყებითი, საწყისი; ახალდაწყებული, რომ...
inchoate II
verb
... (˂და˃იწყებს); რაიმესათვის დასაბამის დადება /...
inchoation
noun
წიგნ. დაწყება; დასაწყისი; საწყისი ან ადრეული სტადია.
inchoative
adjective
წიგნ.
1. დაწყებითი, საწყისი; საწყის სტადიაში მყოფი;...
incidence
noun
1. 1) რისამე (ამა თუ იმ სიხშირით)...
incident I
noun
... an incident შემთხვევისათვის / ინციდენტისათვის...
incident II
adjective
1. (to) რაიმესათვის დამახასიათებელი, რაიმესთან...
incidental
adjective
1. (to) რაიმესათვის დამახასიათებელი, რაიმესთან...
incidentally
adverb
... incidentally შემთხვევით რისამე ხსენება; to be...
incinerate
verb
... / ფერფლად ქცევა;
2) კრემაციის მოხდენა (˂მო˃ახდენს)...
incinerator
noun
...
2. ნაგავსაწვავი; ნაგვის და ა.შ. დასაწვავი ღუმელი;...
incipience
noun
წიგნ. დასაწყისი, დასაბამი; პირველი ან საწყისი სტადია.
incipient
adjective
წიგნ. დაწყებითი, საწყისი; რომ იწყება / ჩნდება;...
incise
verb
1. გაჭრა (˂გა˃ჭრის), გაკვეთა; რაიმეზე ჭრილის /...
|
|
 |
|
 |
|
| |
|
|