truncation noun [trʌŋʹkeɪʃn]

	1. რისამე შეკვეცა, შემოკლება; რაიმესთვის წვერის ან ბოლოს მოკვეთა / წაჭრა; 2. ფონეტ. (შე)კვეცა (ფუძისა, ფუძის ბოლოკიდური ხმოვნისა); 3. უპირატ. მათ. წაკვეთა (გეომეტრიული ფიგურისა და მისთ.); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მათ. უკუგდება, მოცილება (მაგ. თანრიგის ციფრებისა დამრგვალების გარეშე). [ მოკლე ვერსია ]

truncated

truncheon