terminator noun [ʹtɜ:mɪneɪtə(r)]

	1. იხ. terminate + -or¹ 1 და 2; 2. ასტრ. ტერმინატორი (ციური სხეულის მზისგან განათებული და გაუნათებელი ნაწილების გამყოფი ხაზი); 3. კომპ., ტელ. ტერმინატორი (ლოკალური ქსელის კაბელისა); კაბელის ბოლო ქურო, კაბელის სახშობი; კაბელის ბოლო ჩანაკეთი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ბიოლ. ტერმინატორი (ნუკლეოტიდური თანმიმდევრობა დნმ-ში, რომელიც ტრანსკრიფციის შეწყვეტას იწვევს) [შდრ. აგრ. termination codon]. [ მოკლე ვერსია ]

termination codon

termini