sob I noun [sɒb]

	სლუკუნით ტირილი, ქვითინი; სლუკუნი; he gave a deep sob მან ხმამაღლა ამოისლუკუნა; her body was racked with sobs ქვითინისაგან ქალი მთელი სხეულით თრთოდა.

SOB

sob II