shelf noun [ʃɛlf]

	(pl shelves) 1. თარო; shelf full of toys სათამაშოებით სავსე თარო; to put up a shelf in the kitchen სამზარეულოში თაროს დაკიდება; to put books on the bottom shelf წიგნების ქვედა თაროზე დაწყობა; I took down the book from the top shelf ზედა თაროდან წიგნი ჩამოვიღე; 2. ჰორიზონტალური შვერილი, გამოშვერილი / გამოწეული ნაწილი (კლდისა, კედლისა და ა.შ.); a shelf of rock კლდის შვერილი; 3. შელფი, მეჩეჩი; continental shelf კონტინენტური შელფი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. გეოლ. ქვენაფენი ქანი, ბედროკი; ◇ on the shelf საუბ. ა) გამოუსადეგარი, გამოუყენებელი; ბ) მოძვ. გაუთხოვარი რომ დარჩა; off the shelf ა) მზა, გაყიდვაში / მარაგში არსებული (ითქმის საქონლის შესახებ); ბ) სტანდარტული (ითქმის სათადარიგო ნაწილების და ა.შ. შესახებ). [ მოკლე ვერსია ]

shelduck

shelf life