settlement noun [ʹsɛtlmənt]

	1. შეთანხმება, მორიგება; მოგვარება, მოწესრიგება (დავისა, უთანხმოებისა); an interim settlement დროებითი შეთანხმება; an out-of-court settlement ა) მორიგება სასამართლო გარჩევის გარეშე; ბ) სამომრიგებლო თანხა (მომჩივნისთვის სარჩელის აღძვრაზე უარის თქმის სანაცვლოდ გადახდილი); to negotiate a peace settlement მშვიდობიანი შეთანხმების მიღწევა (მოლაპარაკებების გზით); he has reached an undisclosed settlement with a bank მან ბანკთან მიაღწია ფარულ შეთანხმებას; the settlement of a dispute, the dispute settlement დავის მოგვარება / მოწესრიგება; 2. იურ. 1) ქონების განკარგვის აქტი (ვისიმე სასარგებლოდ); a marriage settlement საქორწინო კონტრაქტი / ხელშეკრულება (რომელიც მეუღლეთა მომავალ ქონებრივ ურთიერთობებს აწესრიგებს); to draw up a marriage settlement საქორწინო კონტრაქტის / ხელშეკრულების გაფორმება / დადება; 2) ქონების განკარგვის წესის დადგენა / დამტკიცება; 3) განკარგვის აქტის საფუძველზე გადაცემული ქონება; 3. ვალის და ა.შ. გადახდა, დაფარვა; ანგარიშის გასწორება; cash settlement ვალის და ა.შ. ნაღდი ფულით გადახდა; the settlement of a debt ვალის გადახდა / გასტუმრება; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. 1) ამა თუ იმ (განსაკ. მივარდნილ / უკაცრიელ) ადგილზე დასახლება, კოლონიზაცია; the settlement of the American West აშშ-ის დასავლეთის კოლონიზაცია, აშშ-ის დასავლეთ შტატებში ახალმოსახლეების დასახლება; 2) დასახლება, დასახლებული ადგილი; ახალშენი, კოლონია; 5. არქეოლ. ნამოსახლარი, ნასახლარი; Iron Age settlement რკინის ხანის ნამოსახლარი. [ მოკლე ვერსია ]

settled

settlement house