 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
წიგნ.
1. 1) ნების დართვა (˂და˃რთავს), სანქციონირება, სანქციის მიცემა; slavery was once sanctioned უწინ მონობა ნებადართული / სანქციონირებული იყო; 2) მოწონება (˂მო˃იწონებს), დამტკიცება; 2. იურ. სანქციის დაწესება (˂და˃აწესებს), დასანქცირება; დასჯა, კანონით გათვალისწინებული დამსჯელი ზომების მიღება (˂მი˃იღებს). |
||||
 |
 |
|||
| sanction I | sanctity |
 |
 მეზობელი სიტყვები |
 |
|
უკანასკნელი დამატებები |
|
