retard II verb [rɪʹtɑ:d]

	1. 1) შეფერხება (˂შე˃აფერხებს), დაყოვნება; to retard economic progress ეკონომიკური პროგრესის შეფერხება; I was retarded by a visitor მნახველმა შემაყოვნა; 2) იშვ. შეყოვნება (˂შე˃ყოვნდება), შეგვიანება; 2. 1) სპეც. შენელება (˂შე˃ანელებს), დაყოვნება (ამა თუ იმ პროცესისა, ქიმიური რეაქციისა და სხვა); 2) ავტ. ანთების ან შეფრქვევის დაყოვნებით დაყენება (˂და˃აყენებს), ანთების ან შეფრქვევის კუთხის შემცირება (შიგაწვის ძრავაში).

retard I

retardancy