 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
წიგნ.
1. 1) საყვედურის თქმა (ეტყვის); გაკიცხვა; გაკრიტიკება; he publicly reproached his son for his behaviour მას საჯაროდ გააკრიტიკა / გაკიცხა / დაგმო თავისი ვაჟის საქციელი; 2) დადანაშაულება (˂და˃ადანაშაულებს), ბრალის დადება; you've nothing to reproach yourself for, it wasn't your fault თავს ნუ იდანაშაულებ, ეს შენი ბრალი არ იყო; 2. შერცხვენა (˂შე˃არცხვენს); სახელის გატეხა. |
||||
 |
 |
|||
| reproach I | reproachable |
 |
 მეზობელი სიტყვები |
 |
|
უკანასკნელი დამატებები |
|
