property noun [ʹprɒpətɪ]

	1. 1) ქონება; საკუთრება; movable [real] property მოძრავი [უძრავი] ქონება; private [public, government] property კერძო [საზოგადოებრივი, სახელმწიფო] საკუთრება; lost property დაკარგული ნივთები (რომლებიც ნაპოვნი ნივთების ოფისში ინახება); intellectual property ინტელექტუალური საკუთრება (საავტორო უფლებით დაცული); a man of property მესაკუთრე, შეძლებული ადამიანი; stolen property მოპარული ნივთები / ქონება; is this bag your property? ეს ჩანთა თქვენ გეკუთვნით? ეს ჩანთა თქვენია? property left in taxicabs ტაქსებში დარჩენილი / დავიწყებული ნივთები; 2) ვისიმე კუთვნილი მიწა, მამული; მსხვილი უძრავი ქონება (უპირატ. იხმ. ყიდვა-გაყიდვისას); 2. საკუთრების უფლება; to have property in land მიწაზე საკუთრების უფლების ქონა; 3. ჩვეულ. pl წიგნ. თვისება, დამახასიათებელი ნიშანი, თავისებურება; the chemical properties of iron რკინის ქიმიური თვისებები; a plant with medicinal properties სამკურნალო თვისებების მქონე მცენარე; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. pl თეატრ., კინ. რეკვიზიტი; ბუტაფორია [იხ. აგრ. prop⁷]; ⌇ property right საკუთრების უფლება; property sale უძრავი ქონების გაყიდვა. [ მოკლე ვერსია ]

propertied

propertyless