precipitation noun [prɪ͵sɪpɪʹteɪʃn]

	1. ჩამოგდება; სწრაფი ჩამოვარდნა / დაშვება; 2. 1) მეტისმეტი სისწრაფე / სიჩქარე; 2) აჩქარებულობა; დაუფიქრებლობა, წინდაუხედაობა; to act with precipitation წინდაუხედავად / აჩქარებულად მოქმედება; 3. დაჩქარება, აჩქარება; this gave precipitation to his own downfall ამან დააჩქარა მისი დაცემა / ხელი შეუწყო მის დაცემას; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ქიმ. ნალექწარმოქმნა; დალექვა; გამოყოფა; 5. მეტეორ. 1) ნალექების მოსვლა; 2) ნალექ˂ებ˃ი. [ მოკლე ვერსია ]

precipitate III

precipitator