precinct noun [ʹpri:sɪŋkt]

	1. შემოღობილი ტერიტორია ამა თუ იმ შენობის გარშემო (განსაკ. ეკლესიისა ან ტაძრისა); 2. pl ამა თუ იმ შენობის ირგვლივ მდებარე ტერიტორია, შემოგარენი; 3. საზღვარი, ზღვარი; within the city precincts ქალაქის ფარგლებში; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ამერ. 1) საარჩევნო უბანი; პოლიციის უბანი; 2) ქალაქის ადმინისტრაციული ოლქი; 5. ქალაქის ნაწილი, სადაც აკრძალულია ტრანსპორტის მოძრაობა; shopping precinct სავაჭრო ცენტრი (სადაც მხოლოდ ფეხით მოსიარულენი დაიშვებიან). [ მოკლე ვერსია ]

pre-Christian

preciosity