poach² verb [pəʊtʃ]

	1. 1) სხვის სამფლობელოში, მიწებზე და მისთ. შეჭრა (˂შე˃იჭრება); 2) ბრაკონიერობა (ბრაკონიერობს), უნებართვოდ ნადირობა (აგრ. to be poaching); to poach hares სხვის ადგილ-მამულში კურდღლებზე ნადირობა; 3) გადატ. ჩარევა (˂ჩა˃ერევა), შეჭრა; to poach in other people's business სხვის საქმეში ჩარევა; to poach (up)on smb.'s preserve(s) ვისიმე საქმეში ჩარევა, ვისიმე სფეროში შეჭრა; 2. 1) მითვისება (˂მი˃ითვისებს), გადაღება (სხვისი აზრებისა და მისთ.); 2) უკანონოდ მითვისება (˂მი˃ითვისებს), მოპარვა; გაქურდვა, გაძარცვა; 3) სპორტ. სლ. სტარტისას უპირატესობის მოპოვება (მოიპოვებს) უპატიოსნო ხერხებით; თაღლითობა; 3. 1) გაჭირვებით სიარული (დადის, მიდის) / მოძრაობა; ჩაფლობა (ტალახში და მისთ.); 2) ნაფეხურებით / ნაკვალევით დაფარვა (˂და˃ფარავს; ˂და˃იფარება); ფეხით გათელვა, დატკეპნა; the cattle have poached the meadow ნახირს მდელო ჩლიქებით გადაუთხრია; 3) დასველება (˂და˃სველდება; ˂და˃ასველებს), ატალახება; დაჭაობება (ითქმის ნიადაგის შესახებ); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. აზელა (აზელს), მოზელა (თიხისა); მორევა, არევა (დალბობილი მასისა); 5. სპორტ. ბურთის დარტყმა (˂და˃არტყამს) / მოგერიება პარტნიორის ნაცვლად (წყვილების მატჩისას ჩოგბურთში და მსგავს თამაშებში); 6. უპირატ. დიალ. ნახვრეტში, ღრმულში ჩაყოფა (˂ჩა˃ყოფს), ჩადგმა, გაყოფა (ჯოხისა, თითისა, ფეხისა და მისთ.); 7. დიალ. 1) ხელის კვრა (ჰკრავს), ბიძგება; თითის, ჯოხის ტაკება; 2) გადატ. წაქეზება (˂წა˃აქეზებს), შეგულიანება; 8. მოძვ. დანის და მისთ. დარტყმა (˂და˃არტყამს); გახვრეტა, გაპობა. [ მოკლე ვერსია ]

poach¹

poached egg