phalanx noun [ʹfælæŋks]

	1. 1) ძვ. ბერძ. ფალანგა; 2) ფალანგა, ადამიანების ან ცხოველების მიჯრილი მწყობრი (თავდაცვის, თავდასხმის და ა.შ. მიზნით); 2. 1) საერთო ინტერესებით (განსაკ. რისამე მხარდასაჭერად ან წინააღმდეგ) გაერთიანებული ხალხის ჯგუფი; "გაერთიანებული ფრონტი"; 2) ფალანგა, თემი, საზოგადოების ძირითადი ერთეული (ფურიეს უტოპისტურ-სოციალისტურ სისტემაში); 3. (pl ჩვეულ. phalanges) ანატ. თითის ფალანგი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. (Phalanx) სამხ. "ფალანქსი", ამერიკული ავტომატური გამიზვნის სისტემის მქონე სახომალდე საზენიტო საარტილერიო კომპლექსი. [ მოკლე ვერსია ]

phalanstery

phalarope