personality noun [͵pɜ:səʹnælətɪ]

	1. 1) პიროვნება (მისთვის დამახასიათებელი ქცევისა და ხასიათის თავისებურებებით); strong personality ძლიერი პიროვნება; lacking in personality უფერული / ინდივიდუალობას მოკლებული პიროვნება; multiple personality მრავალმხრივი პიროვნება; the belief that the environment shapes personality რწმენა იმისა, რომ გარემო აყალიბებს პიროვნებას; personality clash ხასიათთა შეუთავსებლობით გამოწვეული კონფლიქტი / უთანხმოება ორ ან მეტ პიროვნებას შორის; 2) საინტერესო / მიმზიდველი პიროვნული თვისებები; ამგვარი თვისებების მქონე პირი; to have a great deal of personality ძლიერი / მტკიცე ხასიათის ქონა; the boss likes people with personality უფროსს მოსწონს საინტერესო ადამიანები; 2. ცნობილი / გამოჩენილი პიროვნება, პერსონა; მოღვაწე; 3. ჩვეულ. pl მოძვ. გამოხდომები (ვისიმე წინააღმდეგ); to indulge / to engage / in personalities ʘ ვისიმე წინააღმდეგ გამოხდომებითაა დაკავებული; to resort to personalities ʘ ვინმეს წინააღმდეგ გამოხდომებს / თავდასხმებს მიმართავს; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. იურ. 1) სამართლებრივი სუბიექტი; international personality საერთაშორისო-სამართლებრივი სუბიექტი; action in personality პიროვნული სარჩელი; 2) სამართალსუბიექტობა. [ მოკლე ვერსია ]

personalism

personality cult