persistent adjective [pəʹsɪstənt]

	1. შეუპოვარი, დაჟინებული, უდრეკი, მტკიცე; persistent thought მოუშორებელი ფიქრი; persistent effort დაჟინებული / ჯიუტი მცდელობა; to be persistent in one's intentions ʘ შეუპოვარია საკუთარი მიზნების / განზრახვების განხორციელებაში; persistent offender გამოუსწორებელი დამნაშავე / რეციდივისტი; 2. დიდხანს არსებული / გაგრძელებული, ხანგრძლივი; მუდმივი, უცვლელი, განუწყვეტელი; persistent rain გადაუღებელი წვიმა; persistent cough მოუცილებელი / შემაწუხებელი ხველა; persistent demand მუდმივი მოთხოვნილება; persistent attacks ა) სამხ. განუწყვეტელი შეტევები; ბ) გაუთავებელი / უსასრულო თავდასხმები; persistent agent / gas / სამხ. მედეგი მომწამლავი ნივთიერება / აირი; 3. ბოტ., ზოოლ. 1) რომ არ ცვივა, მრავალწლიანი, მუდმივი (ითქმის ფოთლის და მისთ. ან რქების, ბალნის და მისთ. შესახებ); 2) პერსისტენტული, ევოლუციისას ფუნქციურ-სტრუქტურული ცვლილებები რომ არ განუცდია; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. გეოლ. მუდმივი, მუდმივი განფენილობისა ან სისქისა (ითქმის ძარღვის, ფენის და ა.შ. შესახებ); გამოუფიტველი. [ მოკლე ვერსია ]

persistency

persnickety აგრ. persnikity