penalty noun [ʹpɛnəltɪ]

	1. სასჯელი; maximum [minimum] penalty მაქსიმალური [მინიმალური] სასჯელი (ამა თუ იმ დანაშაულისათვის კანონით გათვალისწინებული); death penalty სიკვდილით დასჯა (სასჯელის უმაღლესი ზომა); small penalty მცირე / მსუბუქი სასჯელი; subject to penalty სასჯელს რომ ექვემდებარება [იხ. აგრ. 2]; to impose penalties სასჯელის დადება; დასჯა; under / on, upon / penalty of ამა თუ იმ სასჯელის შიშით; to pay the penalty for one's foolishness საკუთარ შეცდომებისათვის / სისულელეებისათვის პასუხისგება / ზღვევა; 2. ჯარიმა; penalty for non-performance of contract ჯარიმა ხელშეკრულების შეუსრულებლობისათვის; subject to penalty ჯარიმას რომ ექვემდებარება [იხ. აგრ. 1]; 3. სპორტ. 1) ჯარიმა; minor [major, misconduct] penalty გაძევება ორი [ხუთი, ათი] წუთით (ჰოკეი); to suffer a penalty ʘ დააჯარიმეს; 2) პენალტი [იხ. აგრ. penalty kick, penalty shot]; to be awarded a penalty ʘ პენალტის დარტყმის / ტყორცნის უფლება მოიპოვეს; 3) = penalty goal; 4) საჯარიმო ქულა და მისთ.; ჰანდიკაპი [იხ. penalize 4 2)]; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. რისამე უარყოფითი მხარე; to pay the penalty of fame დიდების ტვირთის ზიდვა. [ მოკლე ვერსია ]

penalize

penalty area