outskirt II verb [aʊtʹskɜ:t]

	1. ʘ ესაზღვრება, ემიჯნება; 2. საზღვრის გასწვრივ მოძრაობა (მოძრაობს); he outskirted the lawn გაზონს შემოუარა.

outskirt I

outsleep