outset noun [ʹaʊtsɛt]

	1. 1) დასაწყისი, საწყისი ეტაპი; at the (first) outset დასაწყისში; from the (very) outset თავიდანვე, დასაწყისშივე, იმთავითვე; 2) რისამე დაწყება, საქმისათვის და ა.შ. ხელის მოკიდება; გამგზავრება; 2. სამთ. ყელი, პირი (ჭაურისა); 3. შოტლ. ახალდამუშავებული მიწის ნაკვეთის შემოღობვა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. შოტლ. მორთულობა, ორნამენტი; ◇ a good outset is half the way / the voyage / ≅ კარგი დასაწყისი ნახევრად გაკეთებული საქმეაო. [ მოკლე ვერსია ]

outsell

out-settlement