offence noun [əʹfɛns]

	1. 1) რისამე დარღვევა, დაუცველობა; an offence against good manners / decency / თავაზიანი ქცევის წესების / დეკორუმის დარღვევა; offence against the law კანონის დარღვევა; 2) იურ. სამართალდარღვევა; დანაშაული; to commit an offence დანაშაულის ჩადენა; criminal offence სისხლის სამართლის დანაშაული; first offence პირველი დანაშაული, პირველად ჩადენილი დანაშაული; 3) სამხ. დისციპლინური გადაცდომა; military offence სამხედრო სამართალდარღვევა; 2. წყენა, შეურაცხყოფა; წყენის / შეურაცხყოფის მიყენება; to cause / to give / offence to smb. ვისიმე წყენინება / შეურაცხყოფა; to take offence at smb., smth. ვინმეზე, რაიმეზე განაწყენება; she didn't mean any offence მას არავის წყენინება არ უნდოდა; no offence meant საუბ. არ გეწყინოთ, თქვენი წყენინება არ მინდოდა; too quick to take offence წყენია, ფხუკიანი, ადვილად რომ ბრაზდება; just cause of offence სამართლიანი საბაბი წყენისა; 3. 1) შეტევა, თავდასხმა; criss-cross offence შეტევა ბურთის დიაგონალური / ჯვარედინი გადაცემებით (კალათბურთი); screen (style of ) offence შეტევა (თანაგუნდელ˂ებ˃ის მიერ) მოწინააღმდეგის ბლოკირების გამოყენებით (ამერიკული ფეხბურთი, კალათბურთი და ა.შ.); side-line offence სპორტ. შეტევა გვერდითი ხაზის გასწვრივ; weapon of offence თავდასხმის იარაღი / საშუალება; the most effective defence is offence თავდასხმა — თავდაცვის საუკეთესო საშუალებაა; 2) სპორტ. თავდასხმა, თავდამსხმელები; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ბიბლ. დაბრკოლების ლოდი, წაფორხილების კლდე, საცდური (აგრ. rock of offence); get behind Me, Satan! You are an offence to Me გამშორდი, სატანა! ჩემი საცთური ხარ! all things are pure, but it is evil for the man who eats with offence ყველაფერი წმიდაა, მაგრამ ბოროტია კაცისთვის, რომელიც ცდუნების გამო ჭამს; 5. იშვ. რწმენის უქონლობა, ეჭვი. [ მოკლე ვერსია ]

offcut

offend