obfuscate verb [əbʹfʌskeɪt, ʹɒbfʌskeɪt]

	1. მოძვ. გონების არევა (აურევს); 2. წიგნ. დაბნევა (˂და˃აბნევს); გაოგნება, საგონებელში ჩაგდება; 3. წიგნ. დაბნელება (˂და˃აბნელებს), დაჩრდილვა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ამერ. საკითხის განზრახ გაბუნდოვანება (˂გა˃აბუნდოვანებს) / გართულება. [ მოკლე ვერსია ]

obeyingly

obfuscation