mouth II verb [maʊð]

	1. 1) მაღალფარდოვნად / საზეიმო ტონით ლაპარაკი (ლაპარაკობს) ან რისამე წარმოთქმა; to mouth empty threats ცარიელი სიტყვებით დამუქრება; mouthing big phrases to hide little thought აზრის დეფიციტის მაღალფარდოვანი ფრაზებით შენიღბვა; 2) წარმოთქმა (წარმოთქვამს), თქმა; ლაპარაკი; 2. პირში ჩადება (˂ჩა˃იდებს); პირის ჩავლება; ტუჩების / დრუნჩის წავლება; ჭამა; 3. დამანჭვით / გრიმასით ვინმეს გამოჯავრება (˂გამო˃აჯავრებს); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ʘ ერთვის, უერთდება (ითქმის მდინარის შესახებ); 5. ლაგამს შეჩვევა (˂შე˃აჩვევს) ცხენისა გახედნისას. [ მოკლე ვერსია ]

mouth I

mouther