minor II adjective [ʹmaɪnə(r)]

	1. უმნიშვნელო; მეორეხარისხოვანი; minor injury მსუბუქი ჭრილობა, სხეულის უმნიშვნელო დაზიანება; minor repair(s) მცირე შეკეთება, წვრილმანი რემონტი; minor part მეორეხარისხოვანი როლი; minor poet [critic] მეორეხარისხოვანი პოეტი [კრიტიკოსი]; of minor interest ნაკლებმნიშვნელოვანი; minor action სამხ. მცირე მასშტაბის შეტაკება; მცირერიცხოვანი ქვედანაყოფების საბრძოლო მოქმედებები; minor warfare სამხ. ლოკალური ომი; minor court იურ. უდაბლესი ინსტანციის სასამართლო; minor offence იურ. წვრილმანი სამართალდარღვევა; გადაცდომა; minor larceny იურ. წვრილმანი ქურდობა; minor suit ბანქ. დაბალი ფერი (ჯვარი, აგური — ბრიჯში); 2. ძმებს ან სეხნიებს შორის უმცროსი (ერთ სკოლაში); 3. 1) მუს. მინორული; 2) გადატ. ნაღვლიანი, მინორული; the conversation was pitched in a minor key საუბარი ნაღვლიანად / მინორულად წარიმართა; 3) მუს. მცირე (ითქმის ინტერვალის შესახებ); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. სპეც. მცირე; minor term მცირე წანამძღვარი (სილოგიზმში); minor axis მცირე ღერძი (ელიფსისა); 5. იშვ. არასრულწლოვანი. [ მოკლე ვერსია ]

minor I

Minorca