leg II verb [leg]

	1. საუბ. სწრაფად სვლა (მიდის) / სიარული; სირბილი; he legged after him იგი მას უკან მიჰყვებოდა / ფეხდაფეხ მისდევდა; to leg it ა) სიარული; ʘ მიაბიჯებს; leg it! ფეხი გამოადგით! გაინძერით! ბ) სირბილი; გაქცევა; 2. ნავის ფეხის კვრით / ფეხის ბიძგებით გაყვანა (გაიყვანს) / გატარება (არხში ან გვირაბში; აგრ. to leg through); 3. ფეხში ხელის ჩავლება (˂ჩა˃ავლებს), ფეხში ხელის ჩავლებით ˂და˃ჭერა / დაკავება; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. 1) ფეხში რისამე მორტყმა (˂მო˃არტყამს) / მოხვედრება; 2) ფეხში მოხვედრა (˂მო˃ხვდება). [ მოკლე ვერსია ]

leg I

legacy