landfall noun [ʹlændfɔ:l]

	1. ზღვ. 1) ნაპირის დანახვა; ნაპირთან მიახლოება, ნაპირს მიდგომა; a good landfall ზუსტად სანაპიროს დანიშნულ პუნქტთან მისვლა; to make a landfall ნაპირის დანახვა; 2) დანახული / გამოჩენილი ნაპირი, ხმელეთის პირველი გამოჩენა ჰორიზონტზე; 2. = landslide I 1; 3. 1) ავ. მიწაზე დაჯდომა / დაფრენა; 2) ხმელეთის გამოჩენა ზღვაზე ხანგრძლივი ფრენის შემდეგ; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მიწის ნაკვეთის მოულოდნელი მიღება მემკვიდრეობით. [ მოკლე ვერსია ]

lander

landfast