knob noun [nɒb]

	1. 1) ბურცი, მომრგვალებული წამონაზარდი / შვერილი (რისამე ზედაპირზე); 2) კოპი; 3) არქ. ბურცი (კანზე); 2. 1) ბურთისებრი სახელური (კარისა, უჯრისა); 2) ტექ. სახელური; თავი; ღილაკი; 3) მომრგვალებული თავი (ჯოხისა, კეტისა და ა.შ.); 3. იშვ. პატარა მრგვალი ნატეხი / ნაჭერი (შაქრისა, კარაქისა და ა.შ.); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. კორძი, კოჟრი, ნუჟრი (ხისა); 5. ამერ. ბორცვი, გორაკი; 6. საუბ. თავი, გოგრა; 7. = knobstick 2; ◇ with knobs on ა) განსაკუთრებულად, განსაკუთრებული ხარისხით; ბ) იგივე / ისეთივე და უფრო მეტიც / უარესიც. [ მოკლე ვერსია ]

knives

knobbed