instance I noun [ʹɪnstəns]

	1. მაგალითი, ნიმუში; კერძო შემთხვევა; familiar instance ცნობილი შემთხვევა; ცნობილი მაგალითი; modern instance თანამედროვე მაგალითი; exceptional instances განსაკუთრებული შემთხვევები; the most striking instance of smth. რისამე უაღრესად თვალსაჩინო / ნათელი მაგალითი; in this instance ამ / მოცემულ შემთხვევაში; in some instances ზოგიერთ შემთხვევაში; in the great majority of instances უმრავლეს შემთხვევაში; to give / to cite / an instance or two ორიოდე მაგალითის მოყვანა; to furnish a striking instance ცხადი / თვალსაჩინო მაგალითის მოყვანა; take as an instance აიღეთ მაგალითად / მაგალითისათვის; 2. მხოლოდ sing მოთხოვნა, დაჟინებითი თხოვნა; at the instance of smb., at smb.'s instance ვისიმე თხოვნით; 3. მოძვ. 1) მიზეზი; მოტივი; 2) რისამე გარემოება, დეტალი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. იურ. 1) სასამართლო ინსტანცია; a court of first instance პირველი ინსტანციის სასამართლო; in the last instance ბოლო ინსტანციაში; to win [to lose] a lawsuit in the first instance საქმის მოგება [წაგება] პირველ სასამართლო ინსტანციაში [შდრ. აგრ ◇]; 2) სასამართლოში საქმის წარმოება; სასამართლო პროცესი; 3) სამოქალაქო სარჩელი; 4) სასამართლო პრეცედენტი; ◇ for instance მაგალითად; in the first instance უპირველეს / უწინარეს ყოვლისა; პირველ რიგში; თავიდან, პირველად, ჯერ [შდრ. აგრ. 4 1)]. [ მოკლე ვერსია ]

instalment²

instance II