 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
1. არაპირდაპირი მინიშნება; ეჭვის ან უნდობლობის გამომწვევი გამონათქვამი; ინსინუაცია, გამოხდომა; a speech full of insinuations ბინძური მინიშნებებით სავსე სიტყვა; insinuations against smb. გამოხდომები ვისიმე წინააღმდეგ; he ignored the remarks and insinuations იგი შენიშვნებსა და გადაკრულ სიტყვებს ყურადღებას არ აქცევდა; 2. ვისიმე ნდობის / კეთილგანწყობილების მოპოვება; 3. რაიმეში თანდათანობით შეღწევა; სადმე შეპარვა. |
||||
 |
 |
|||
| insinuating | insinuative ან insinuatory |
 |
 მეზობელი სიტყვები |
 |
|
უკანასკნელი დამატებები |
|
