hound¹ I noun [haʊnd]

	1. 1) სანადირო ძაღლი (განსაკ. მეძებარი); the hounds მეძებარი ძაღლების ხროვა; to follow the hounds, to ride to hounds ძაღლებით ცხენდაცხენ ნადირობა; 2) ძაღლი, ქოფაკი; 2. ლანძღ. არამზადა, ნაძირალა; 3. საუბ. რისამე მოყვარული, რითიმე გატაცებული ადამიანი; drink hound ლოთი; autograph hound ავტოგრაფებზე მონადირე; party hound წვეულებების / წვეულებებზე სიარულის დიდი მოყვარული; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. სლ. ჯგუფური რბოლის დროს ჯგუფის ბოლოში მყოფი სპორტსმენი (ველოსპორტი); ◇ the hound of hell მით. ცერბერი; hare and hounds იხ. hare I ◇. [ მოკლე ვერსია ]

hough II

hound¹ II