1. ღირსეული, პატიოსანი, კეთილშობილი, კეთილშობილური; honourable man ღირსეული / კეთილშობილი ადამიანი; honourable calling კეთილშობილური მოწოდება; honourable service უმწიკვლო სამსახური (ჯარში და მისთ.); honourable conduct / behaviour / ღირსეული / კეთილშობილური საქციელი / ქცევა; honourable intentions პატიოსანი განზრახვანი (უპირატ. ქორწინებასთან დაკავშირებით); to be honourable in one's obligations ʘ თავის მოვალეობებს / ვალდებულებებს კეთილსინდისიერად ასრულებს; such sentiments are entirely honourable to you თქვენი ამგვარი გრძნობები პატივისცემის ღირსია; an honourable understanding ჯენტლმენური შეთანხმება; სიტყვიერი შეთანხმება;
2. დიდგვაროვანი, წარჩინებული; descended from an honourable family დიდგვაროვანი / წარჩინებული წარმომავლობისა;
3. საპატიო; honourable duty საპატიო მოვალეობა; honourable distinctions საპატიო ჯილდოები; honourable burial დიდი პატივით დაკრძალვა; honourable discharge სამხ. პენსიაზე პატივით გაშვება წოდებისა და წარჩინების ნიშნების შენარჩუნებით;
4. 1) პატივცემული, ღირსეული; the honourable gentleman / member / პატივცემული ბატონი / პალატის წევრი (
პარლამენტის ან კონგრესის წევრის მოხსენიებისას); my honourable friend ჩემო ღირსეულო მეგობარო (
პარლამენტის ან კონგრესის წევრისადმი მიმართვისას); my honourable colleague დიდად პატივცემული კოლეგა;
2) (Honourable) ფრიად პატივცემული (ინგლისში პერისა და რიგი წარჩინებული მოხელის შვილის ტიტული; აშშ-ში იხმ. აგრ. კონგრესმენების, მოსამართლეების და სხვ. მაღალი თანამდებობის მქონე პირებისადმი მიმართვისას);
5. არსებ. მნიშვნ. 1) (Honourable) პირი, რომელსაც აქვს ტიტული "ფრიად პატივცემული" [იხ. 4 2)];
2) იშვ. კეთილშობილი ან სახელგანთქმული ადამიანი.
მეზობელი სიტყვები
