high-toned adjective [ʹhaɪʹtəʊnd]

	1. მაღალი (ითქმის ბგერის შესახებ); 2. 1) კეთილშობილური, დარბაისლური, ღირსეული; ამაღლებული; Jefferson's high-toned and yet devastating reply ჯეფერსონის ღირსეული, მაგრამ გამანადგურებელი პასუხი; 2) მაღალი საზოგადოებრივი მდგომარეობა რომ უკავია, არისტოკრატიული; 3. = high-strung; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ამერ. საუბ. მანერული, ხელოვნური, პრეტენზიული; 5. ამერ. საუბ. შესანიშნავი, პირველხარისხოვანი. [ მოკლე ვერსია ]

high-tide

high treason