height noun [haɪt]

	1. 1) სიმაღლე; the height of a building [tower] შენობის [კოშკის] სიმაღლე; wall six feet in height ექვსი ფუტის სიმაღლის კედელი; giddy height თავბრუდამხვევი სიმაღლე; at a height of 3 000 metres სამი ათასი მეტრის სიმაღლეზე; height of bur st სამხ. სკდომის სიმაღლე; to clear the height სპორტ. სიმაღლის აღება; 2) ადამიანის სიმაღლე; what is her height? რა სიმაღლისაა / რამსიმაღლეა იგი? he is six feet in height იგი ექვსი ფუტის სიმაღლისაა; 2. 1) სიმაღლე ზღვის დონიდან; 2) ტექ. სიმაღლის ნიშნული; 3) ასტრ. ციური სხეულის სიმაღლე ჰორიზონტის მიმართ; 3. სიმაღლე, მაღლობი; მწვერვალი, მთა, პლატო და ა.შ.; they finally reached the height of the mountain მათ როგორც იქნა მიაღწიეს მთის მწვერვალს; on the mountain heights მთებში, მთის მწვერვალებზე; castles on the heights მთებზე აგებული ციხესიმაგრეები; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. რისამე უმაღლესი წერტილი / დონე, ზენიტი; the height of folly [wickedness] უკიდურესი უგუნურება [ავკაცობა]; the height of fame დიდების ზენიტი / მწვერვალი; in the height of the season [summer] შუა სეზონში [ზაფხულში]; the storm was at its height ამ დროისათვის ქარიშხალმა თავის კულმინაციას მიაღწია; excitement was at its height მღელვარებამ უმაღლეს წერტილს მიაღწია; 5. მოძვ. ზეცა; ⌇ height mark ტოპ. დონის ნიშანი; height sickness სიმაღლის / მთის დაავადება. [ მოკლე ვერსია ]

heigh-ho

heighten