hall noun [hɔ:l]

	1. დარბაზი; დიდი ოთახი; concert hall საკონცერტო დარბაზი; waiting hall მოსაცდელი დარბაზი; athletic [fencing] hall მძლეოსნობის [ფარიკაობის] დარბაზი; banqueting hall საბანკეტო დარბაზი; servants' hall დიდი სასადილო ოთახი მსახურებისათვის; Hall of Fame უპირატ. ამერ. ა) "დიდების დარბაზი" - დარბაზი, ნაგებობა ან ოთახი, რომელშიც მოთავსებულია გამოჩენილი ადამიანების ბიუსტები, პორტრეტები, მემორიალური დაფები და ა.შ.; ბ) გადატ. გამოჩენილი ადამიანები (განსაკ. ამა თუ იმ დარგისა); 2. 1) კოლეჯის ან უნივერსიტეტის შენობა (რომელშიც ლექციები ან შეკრებები ტარდება); უნივერსიტეტის საერთო საცხოვრებელი; 2) გადატ. სტუდენტები, რომლებიც ამ შენობაში ცხოვრობენ ან სწავლობენ; 3) იშვ. უნივერსიტეტის კოლეჯი; 4) ამერ. დარბაზი ან ოთახი, რომელშიც სტუდენტური საზოგადოების შეკრებები იმართება; 5) ამერ. სტუდენტური საზოგადოება; a literary hall სტუდენტთა ლიტერატურული საზოგადოება; 3. 1) უნივერსიტეტის სასადილო; dinner in hall სადილი სტუდენტთა სასადილოში; 2) გადატ. სადილი უნივერსიტეტის სასადილოში; he had been quiet the whole of hall მას მთელი სადილის განმავლობაში ხმა არ ამოუღია; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ადმინისტრაციული ნაგებობა; hall of justice სასამართლო; 5. ჰოლი, ვესტიბიული; კორიდორი; 6. 1) მემამულის სახლი; 2) ისტ. მეფის ან თავადის ციხე-დარბაზი; 7. უპირატ. pl საუბ. მიუზიკჰოლი; to go to the halls მიუზიკჰოლში წასვლა; to be / to appear / on the halls მიუზიკჰოლში / მიუზიკჰოლის სცენაზე გამოსვლა. [ მოკლე ვერსია ]

halitus

hallage