gunner noun [ʹgʌnə(r)]

	1. 1) არტილერისტი, არტილერიის რიგითი; 2) მემიზნე (ტანკისა, ჯავშანმანქანისა); 3) მეტყვიამფრქვევე; 4) ოპერატორი (ტანკსაწინააღმდეგო, სარაკეტო და სხვ. დანადგარისა); 2. კანონირი, რიგითი არტილერისტი (დიდი ბრიტანეთის არმიის არტილერიაში); the Gunners საუბ. დიდი ბრიტანეთის არმიის არტილერია; 3. ზღვ. 1) კომენდორი (ოფიცერი ან მეზღვაური, რომელსაც სახომალდე არტილერია და მისი პერსონალი აბარია); 2) სახომალდე არტილერიის ბატარეის მეთაური (ზემდეგი / უორენტ-ოფიცერი ან უფროსი ზემდეგი / უფროსი უნტერ-ოფიცერი); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ზღვ. ამა თუ იმდენი ქვემეხით შეიარაღებული ხომალდი; a forty-four gunner ორმოცდაოთხი ქვემეხით შეიარაღებული ხომალდი; 5. დიალ., მოძვ. ცეცხლსასროლი იარაღის მკეთებელი, მეიარაღე; 6. დიალ. პოლარული ღორიხვა; ◇ gunner's quadrant საარტილერიო კვადრანტი; gunner's daughter ზღვ. ხუმრ. ზარბაზანი, რომელზედაც შოლტით დასასჯელ მეზღვაურს აბამდნენ; to marry / to kiss / the gunner's daughter ზღვ. ხუმრ. ʘ ზარბაზანზე მიბმული გაშოლტეს. [ მოკლე ვერსია ]

gunnen

gunnery