ghost I noun [gəʊst]

	1. აჩრდილი, სული; მოჩვენება; the ghost of Hamlet's father ჰამლეტის მამის აჩრდილი; to raise a ghost ა) აჩრდილის / სულის გამოძახება; ბ) გადატ. წარსულის აჩრდილის გაცოცხლება, წარსულის მოგონება; to lay a ghost ა) აჩრდილის / სულის განდევნა; ბ) გადატ. წარსულის აჩრდილის განდევნა, წარსულის დავიწყებისათვის მიცემა; 2. სული, სიცოცხლე; to give up the ghost ʘ სული განუტევა, სული დალია; 3. 1) რისამე აჩრდილი, ოდნავ შესამჩნევი კვალი; the ghost of a smile ოდნავ შესამჩნევი ღიმილი; ghosts of the past წარსულის აჩრდილები; he is a mere ghost of his former self მისგან ლანდიღა დარჩა; 2) რისამე მცირე / უმნიშვნელო რაოდენობა; he has not the ghost of a chance [of an idea] იოტისოდენა შანსიც [წარმოდგენაც] კი არა აქვს; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. : Holy Ghost რელიგ. სული წმიდა (წმინდა სამების მესამე ჰიპოსტასი); 5. ვინც სხვას უწერს მოხსენებას, მემუარებს და ა.შ.; ამა თუ იმ ნაწარმოების, სტატიის, სცენარის და ა.შ. ნამდვილი / ფაქტობრივი ავტორი; 6. ფიზ., კინ., ტელევ. შარავანდი, ათინათები, გაორებული გამოსახულება; ◇ the ghost walks თეატრ. სალაროში ფული შემოვიდა, მალე ხელფასებს დაარიგებენ; as white as a ghost გაფითრებული / მკვდრისფერი რომ ადევს. [ მოკლე ვერსია ]

ghillie suit

ghost II