genius noun [ʹdʒi:nɪəs]

	(pl აგრ. -nii) 1. მხოლოდ sing ნიჭიერება; გენიალობა, გენიოსობა; a man of genius გენიოსი; the impress of genius გენიალობის ნიშანი; 2. (pl -niuses) გენიოსი; Shakespeare was a true genius შექსპირი ნამდვილი გენიოსი იყო; 3. მხოლოდ sing ნიჭი, ტალანტი; უნარი; მიდრეკილება; genius for / to / acting მსახიობური / აქტიორული ნიჭი / ტალანტი; to have a genius for music განსაკუთრებული მუსიკალური ნიჭის ქონა; to have a genius for making friends მეგობრების შეძენის განსაკუთრებული ნიჭის / უნარის ქონა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. (pl -nii) სული, გენია; good genius კეთილი სული / გენია; evil genius ბოროტი სული / გენია; tutelar(y) genius მფარველი ანგელოზი; 5. (pl -niuses) ამა თუ იმ ადგილთან დაკავშირებული გრძნობები, განცდები, განწყობილებები; 6. (pl -niuses) სული, სულისკვეთება (საუკუნისა, დროისა, ერისა და ა.შ.); the genius of the Renaissance period აღორძინების ეპოქის სული; the French genius ფრანგი ხალხის სული; war is repugnant to the genius of the people ომი ეწინააღმდეგება ხალხის სულისკვეთებას. [ მოკლე ვერსია ]

geniture

genius loci