fuss I noun [fʌs]

	1. აგზნებულობა, აღელვებულობა; to get into a fuss აღელვება, განერვიულება; in a state of fuss აგზნებულ / აღელვებულ მდგომარეობაში; 2. ფორიაქი, წრიალი; ნერვიულობა (ჩვეულ. წვრილმანი, უმნიშვნელო რამის გამო); to make a fuss ფორიაქი, წრიალი (რისამე გამო); to kick up a fuss რისამე გამო ალიაქოთის ატეხა; 3. 1) ვინმეზე გადაჭარბებული ზრუნვა, ვისიმე ლოლიაობა; to make a fuss of smb. ვისიმე ზედმეტად ლოლიაობა; 2) გადაჭარბებული ყურადღების გამოვლენა (რისამე მიმართ); to make a fuss of smth. რისამე მიმართ გადაჭარბებული ყურადღების გამოვლენა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ვინც სულ ფორიაქობს / წრიალებს / ნერვიულობს (წვრილმანი / უმნიშვნელო რამის გამო); 5. წვრილმანების გამო ჩხუბი / კამათი. [ მოკლე ვერსია ]

fusoid

fuss II