frustration noun [frʌʹstreɪʃn]

	1. 1) ჩაშლა, ჩაფუშვა (მიზნებისა, გეგმებისა და ა.შ.); გაცრუება (იმედებისა, მოლოდინისა და ა.შ.); the frustration of smb.'s plans ვისიმე გეგმების ჩაშლა; the frustration of one's hopes ვისიმე იმედების გაცრუება; 2) დამარცხება; the frustration of one's opponents მოწინააღმდეგეთა დამარცხება; 2. 1) მარცხი, კრახი; 2) იმედგაცრუება, გულის გატეხა, რწმენის დაკარგვა; a feeling of frustration იმედგაცრუების / სასოწარკვეთილების გრძნობა; 3. ფსიქოლ. ფრუსტრაცია; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. იურ. ვალდებულების შეწყვეტა მისი შესრულების შეუძლებლობის გამო. [ მოკლე ვერსია ]

frustrated

frustrative