flutter I noun [ʹflʌtə(r)]

	1. 1) თრთოლა, ცახცახი; 2) რისამე ხშირ-ხშირი ქნევა; the flutter of a fan მარაოს ხშირ-ხშირი ქნევა; 3) ფრთების ფარფატით ქნევა / ბარტყუნი; 4) ფარფატი; ფარფატით ფრენა ან ვარდნა; 2. 1) მღელვარება, შფოთვა; all in a flutter აღელვებული, აგზნებული; to fall into a flutter ʘ აღელდა, მღელვარებამ მოიცვა, განერვიულდა; to put smb. into a flutter ვისიმე აღელვება / აფორიაქება; flutter of pleasure სასიამოვნო მღელვარება; 2) ამა თუ იმ გრძნობის მოზღვავება / გაძლიერება; flutter of indignation followed his remarks მისმა შენიშვნებმა აღშფოთება გამოიწვია; she had a sudden flutter of fear მას უეცრად შიში დაეუფლა; 3. არქ. აჟიოტაჟი, სენსაცია; საყოველთაო ყურადღების მიპყრობა (საკუთარი ქცევით, ცხოვრების წესით და ა.შ.); to cause a flutter სენსაციის მოხდენა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. საუბ. 1) მცირე რისკი (აზარტული თამაშისას); 2) რისკიანი წამოწყება, სპეკულაცია (კომერციული მოღვაწეობისას); 5. ფუსფუსი, სწრაფი / მოუსვენარი მოძრაობები; 6. ტექ. ვიბრაცია, არამდგრადი რხევა; ჟღრიალი; 7. 1) რად. რადიოდაბრკოლება, რომელსაც ბგერის სიმაღლის რიტმული ცვლილება ახასიათებს; 2) ტელევ. გამოსახულების თრთოლა; 8. ავ. ფლატერი; 9. მედ. ციმციმი, თრთოლა; ⌇ flutter tone სპეც. არამდგრადი ტონი. [ მოკლე ვერსია ]

flutist

flutter II