fighter noun [ʹfaɪtə(r)]

	1. იხ. fight II + -er² I 1; 2. 1) მეომარი, მებრძოლი; 2) მოკრივე; 3) დაქირავებული მებრძოლი; 3. ჩხუბისთავი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ავ. გამანადგურებელი (თვითმფრინავი); ⌇ fighter aircraft / plane / თვითმფრინავ-გამანადგურებელი, გამანადგურებელი; fighter attack aircraft, fighter ground-attack aircraft გამანადგურებელ-მოიერიშე; fighter aviation გამანადგურებელი ავიაცია; fighter-bomber (aircraft) გამანადგურებელ-ბომბდამშენი; fighter command ა) გამანადგურებელი ავიაციის სარდლობა; ბ) გამანადგურებელი ავიაცია; fighter cover გამანადგურებლებით დაფარვა; fighter pilot მფრინავ-გამანადგურებელი; fighter wing გამანადგურებელთა საავიაციო ფრთა (საჰაერო ძალების ტაქტიკური ერთეული); fighter umbrella გამანადგურებლებით ერთიანი დაფარვა. [ მოკლე ვერსია ]

fightback

fighting I