fey adjective [fey]

	უპირატ. შოტლ. 1. 1) სასიკვდილოდ / დასაღუპავად განწირული; 2) სიკვდილის პირას მყოფი, მომაკვდავი; 2. მოძვ. 1) სიკვდილის / უბედურების მომასწავებელი; 2) სასიკვდილო, საბედისწერო; 3. მოძვ. 1) სუსტი, უძლური; 2) გაუბედავი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. გიჟი; he went fey გაგიჟდა; 5. ნათელმხილველი, ნათელმხილველობის უნარის მქონე. [ მოკლე ვერსია ]

fewness

fez