fever II verb [ʹfi:və(r)]

	1. 1) სიცხის / ციებ-ცხელების გამოწვევა (˂გამო˃იწვევს); 2) ʘ სიცხე / ციებ-ცხელება აქვს; the malaria victim fevers intermittently მალარიით დაავადებულს მონაცვლეობითი ციებ-ცხელება აქვს; 2. ʘ ნოსტალგიას განიცდის, ნოსტალგიისაგან იტანჯება; he fevered for his far-off home შორეული სამშობლო ენატრებოდა; 3. აგზნება (ააგზნებს), ნერვული აგზნების გამოწვევა; აღელვება, აფორიაქება; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. 1) აგზნებულად მოძრაობა (მოძრაობს); 2) აფორიაქებულად / მოუსვენრად ცხოვრება (ცხოვრობს). [ მოკლე ვერსია ]

fever I

fever bark