faithful adjective [ʹfeɪθf(ʊ)l]

	1. 1) ვისიმე ერთგული; ვისიმე მიმართ ლოიალურად განწყობილი; faithful friend ერთგული / გულითადი მეგობარი; faithful dog პატრონის ერთგული ძაღლი; faithful husband ცოლის ერთგული ქმარი; your faithful and obedient servant ოფიც. თქვენდამი ერთგულებითა და მოწიწებით აღსავსე; 2) რისამე ერთგული, საკუთარ პრინციპებს და ა.შ. რომ არ ღალატობს; to be faithful to one's principles ʘ საკუთარი პრინციპების ერთგულია, საკუთარ პრინციპებს არ ღალატობს; 2. 1) სანდო, ნდობას რომ იმსახურებს; 2) სანდო, სარწმუნო, უტყუარი; to give a faithful account of the course of events მოვლენათა განვითარების შესახებ სწორი / სარწმუნო ინფორმაციის მიწოდება; 3) ზუსტი, ზედმიწევნით სწორი; a copy faithful in every detail რისამე ზედმიწევნით ზუსტი ასლი; faithful memory ძალიან კარგი მეხსიერება; 3. საქმის ერთგული, საქმეში უღალატო; კეთილსინდისიერი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. 1) მორწმუნე, ღმერთი რომ სწამს; 2) არსებ. მნიშვნ. ჩვეულ. კრებ. მორწმუნენი, მართლმორწმუნენი; Father of the Faithful მართლმორწმუნეთა მამა, ხალიფა. [ მოკლე ვერსია ]

faith-cure

faithfully