exhaustion noun [ɪgʹzɔ:stʃ(ə)n]

	1. 1) ძალაგამოლეულობა, ღონემიხდილობა, დაქანცულობა; to be in a state of exhaustion ʘ ღონე აღარა აქვს; 2) გამოფიტულობა, სიმწირე (ნიადაგისა); 2. ჰაერის ამოტუმბვა, ამოწოვა; 3. ტექ. გამოშვება; ნამუშევარი ორთქლის და ა.შ. გამობოლქვა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. სპეც. გაუხშოება, გაუხშოების ხარისხი. [ მოკლე ვერსია ]

exhaustingly

exhaustive