execute verb [ʹeksɪkju:t]

	1. 1) ვისიმე ბრძანების, ნების და ა.შ. შესრულება (˂შე˃ასრულებს); განხორციელება; სისრულეში მოყვანა; to execute a plan გეგმის განხორციელება / რეალიზება; to execute an order ა) შეკვეთის შესრულება; ბ) ბრძანების შესრულება; to execute a purpose ჩანაფიქრის განხორციელება; to execute the will of the president პრეზიდენტის ნების აღსრულება; 2) სამუშაოს, დავალების და ა.შ. შესრულება (˂შე˃ასრულებს); to execute a piece of work ამა თუ იმ სამუშაოს / დავალების შესრულება; to execute delay ამერ. სამხ. მოწინააღმდეგის შეჩერება / შეკავება; to execute fire სამხ. სროლა; ცეცხლის დაშენა; to execute a halt სამხ. მარშის დროს შესვენება; 2. 1) როლის, მუსიკალური ნაწარმოების და ა.შ. შესრულება (˂შე˃ასრულებს); to execute an adagio ადაჯოს შესრულება; the part of Hamlet was badly executed ჰამლეტის როლი ცუდად იყო შესრულებული; 2) სურათის, ქანდაკების და ა.შ. შექმნა (˂შე˃ქმნის); Mercury executed in marble მარმარილოსგან გამოკვეთილი მერკურის ქანდაკება; executed in oil ზეთის საღებავით შესრულებული (ითქმის სურათის შესახებ); 3. სიკვდილით დასჯა (˂და˃სჯის); the murderer was executed მკვლელი სიკვდილით დასაჯეს; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. იურ. 1) სასამართლო გადაწყვეტილების, განაჩენის, ანდერძის და ა.შ. აღსრულება (აღასრულებს), სისრულეში მოყვანა; 2) ხელშეკრულების, მინდობილობის, ანდერძის და ა.შ. სათანადო წესით გაფორმება (˂გა˃აფორმებს); 5. მოძვ. 1) წირვის ჩატარება (˂ჩა˃ატარებს); 2) რელიგიური წესის / რიტუალის აღსრულება (აღასრულებს). [ მოკლე ვერსია ]

executant II

executer